مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران

هدف: مطالعۀ حاضر به بررسی سهم هر یک از ابعاد نابهنجار شخصیتی معرفی شده در راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی- ویرایش پنجم، در پیش­بینی ابعاد ناگویی هیجانی می­پردازد. روش: در سال تحصیلی 92-93، از بین دانش­آموزان مقطع دبیرستان شهرستان رامسر، یک نمونه 250 نفری انتخاب شد که با استفاده از پرسشنامه شخصیت براساس DSM- 5 و مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده­ها به‌وسیله نرم‌افزار آماری SPSS₁₈ و به روش رگرسیون هم‌زمان مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته­ها: یافته­ها حاکی از این بود که بین ناتوانی در شناسایی هیجان و عاطفه منفی (28/0 r=)، مهارگسیختگی منفی (20/0 r=) و روانپریش­خویی منفی (16/0 r=) روابط معنی‌داری وجود دارد. بین ناتوانی در توصیف هیجان با عاطفه منفی منفی (19/0 r=)، گسلش منفی (14/0 r=)، مهارگسیختگی منفی (16/0 r=) و روانپریش­خویی منفی (27/0 r=) و همچنین بین تفکر عینی با تمام ابعاد نابهنجار شخصیت (عاطفه منفی منفی (74/0 r=)، گسلش منفی (59/0 r=)، مخالفت ورزی منفی (57/0 r=)، مهار گسیختگی منفی (51/0 r=) و روانپریش خویی منفی (56/0 r=)) رابطه مثبت و معنی­دار(01/0>p) وجود دارد. این ابعاد شخصیتی می­توانند عامل مؤثری در پیش­بینی ناگویی هیجانی به شمار آیند. نتیجه­گیری: با توجه به همبستگی­های به دست آمده بین ابعاد ناگویی هیجانی و ابعاد نابهنجار شخصیت، شایسته است هم­آیندی این دو متغیر در فرایند سبب‌شناسی و درمان اختلال‌های شخصیتی و هیجانی، مورد توجه قرار گیرد.