طب ورزشی، جلد ۷، شماره ۲، صفحات ۲۲۱-۲۳۵

عنوان فارسی بررسی برخی عوامل خطرزای عصبی- عضلانی مرتبط با آسیب ACL در افراد دچار ناهنجاری پرونیشن مچ پا
چکیده فارسی مقاله راستای مکانیکی اندام تحتانی به‌طور کلی بر ثبات مفصل زانوی­ ورزشکاران اثر دارد. تحقیقات اشاره دارند که پرونیشن مچ پا در شیوع آسیب ACL مؤثر است، ولی مطالعه­ای در زمینۀ کنترل عصبی -عضلانی­ ورزشکاران دارای پرونیشن افزایش‌یافتۀ مچ پا در رابطه با آسیب ACL صورت نگرفته است. ازاین‌رو هدف از این تحقیق، بررسی برخی عوامل خطرزای عصبی- عضلانی مرتبط با آسیب ACL در افراد دچار ناهنجاری پرونیشن مچ پا بود. پانزده ورزشکار دارای پرونیشن افزایش‌یافتۀ مچ پا و پانزده ورزشکار سالم به‌صورت هدفمند به‌عنوان نمونۀ آماری انتخاب شدند. سیگنال‌های الکترومیوگرافی با استفاده از الکترود سطحی از چهار عضله (گلوتوس مدیوس، لترال همسترینگ، واستوس لترالیس و سولئوس) ثبت شد. نتایج آزمون MANOVA نشان داد در عضلات گلوتئوس مدیوس (029/0=P) و بایسپس فموریس (001/0P=) در مرحلۀ فیدفورواردی و در عضلۀ گلوتئوس مدیوس (005/0P=) در مرحلۀ فیدبکی، بین دو گروه تفاوت معنا‌دار وجود دارد و در فعالیت فیدفورواردی و فیدبکی عضلات واستوس لترالیس و سولئوس بین دو گروه ارتباط معنا‌داری وجود ندارد (05/.≤P). بنابراین ناهنجاری پرونیشن مچ پا با تغییر عملکرد عصبی - عضلانی عضلات گلوتئوس مدیوس و لترال همسترینگ، می‌تواند به‌عنوان عامل خطرآفرین در بروز آسیب‌های ACL دخیل باشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله

عنوان انگلیسی Investigating Some Neuromuscular Risk Factors of ACL Injury in Athletes with Ankle Pronation Deformity
چکیده انگلیسی مقاله athletes. Researches show that pronation of ankle affects the incidence of anterior cruciate ligament (ACL) injury but no researches have been conducted on neuromuscular control related to ACL injury in athletes with increased pronation of ankle. Therefore, the aim of this study was to investigate some neuromuscular risk factors of ACL injury in athletes with ankle pronation deformity. 15 athletes with increased pronation of ankle and 15 normal athletes were purposively selected as the ample of the study. Electromyographic signals were recorded with surface electrode from four muscles (gluteus medius, lateral hamstring, vastus lateralis and soleus). MANOVA results showed a significant difference between the two groups in feed forward phase of gluteus medius (P=0.029) and biceps femoris (P=0.001) and in feedback phase of gluteus medius (P=0.005) although there were no significant differences in feed forward and feedback activities of vastus lateralis and soleus between the two groups (P≥0.05). So pronation of ankle can be a risk factor in ACL injury incidence through a change in neuromuscular function of gluteus medius and lateral hamstring muscles.  
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله نورالله جاودانه |
دانشجوی کارشناسی ارشد، حرکات اصلاحی و آسیبشناسی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (Tehran university)

هومن مینونژاد |
استادیار،گروه طب ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (Tehran university)

الهام شیرزاد |
استادیار،گروه طب ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (Tehran university)


نشانی اینترنتی http://jsmed.ut.ac.ir/article_56542_7fe277f7e4a62cdc1f80962719f2cded.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/940/article-940-190933.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات