، جلد ۱۸، شماره ۱، صفحات ۲۴-۳۱
عنوان فارسی مقایسه اثر دوکسپین و سیتیریزین بر رینیت آلرژیک
چکیده فارسی مقاله زمینه و هدف: رینیت آلرژیک از جمله شایع‌ترین بیماری‌ها است که تقریبا در 20 درصد مردم بروز می‌کند. علائم اصلی بیماری شامل عطسه، آبریزش بینی، انسداد بینی و خارش بینی یا حلق می‌باشند. به نظر می‌رسد ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای که دارای خاصیت بلوک گیرنده‌های هیستامینی می‌باشند، می‌توانند به عنوان درمانی موثر در درمان این بیماری مطرح شوند. مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی 84 بیمار مبتلا به رینیت آلرژیک فصلی وراد مطالعه شده و به طور تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. در گروه اول بیماران 2 هفته سیترزین و در گروه دوم 2 هفته دوکسپین دریافت کردند. بعد از اتمام درمان بیماران از نظر میزان آبریزش بینی، خارش بینی، عطسه واحتقان بینی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته‌ها: در این مطالعه مشخص شد که امتیاز بالینی بیماران دو گروه بعد از دریافت 2 هفته درمان تفاوت معنی‌داری با یکدیگر ندارد(P=0.261). تنها علامتی متاثر از نوع درمان در بین دو گروه اختلاف معنی‌داری داشت میزان عطسه بعد از دو هفته بود(P=0.005). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تفاوت زیادی بین استفاده از سیتیریزین و دوکسپین در درمان علائم ناشی از رینیت آلرژیک فصلی وجود ندارد. توصیه می‌شود در مطالعات آینده از داروهای ضد افسردگی با خاصیت قوی‌تر بلوک کنندگی گیرنده‌های هیستامینی و بر روی جمعیت با حجم نمونه بیشتر انجام شوند. واژگان کلیدی: درمان، رینیت آلرژیک، دوکسپین، سیتیریزین
کلیدواژه‌های فارسی مقاله درمان، رینیت آلرژیک، دوکسپین، سیتیریزین
عنوان انگلیسی To Compare the Effect of Doxepin and Citerizine in Treatment of Allergic Rhinitis
چکیده انگلیسی مقاله Background: Allergic rhinitis is a common disease which is present in 20% of general population. Major symptoms include sneezing, rhinorrhea, nasal congestion, and nasal pruritus. It seems that tricyclic antidepressants blocking histamine receptors may be used as an effective treatment in allergic rhinitis. Materials and Methods: In this clinical trial study, 84 patients with allergic rhinitis entered the study and randomly divided into two groups. Patients of 1st group received cetirizine and 2nd group received doxepin for 2 weeks. After 2 weeks patients were evaluated about sneezing, rhinorrhea, nasal congestion, and nasal pruritus. Results: The results of our study showed that clinical score of patients after 2 weeks was not different in both groups (p=0.261). The only symptom that was affected by the kind of treatment and was significantly different between groups was sneezing (p=0.005). Conclusion: It seems that there is not much difference in using cetirizine and doxepin in treatment of seasonal allergic rhinitis sympotoms. It is recommended that future studies use TCAs with more potent blocking anti-histamine receptors feature and on more samples.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Allergic rhinitis, Doxepin, Cetirizine, Treatment
نویسندگان مقاله فرزاد زمانی | Fazad Zamani
Department of ENT, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran
گروه گوش و حلق و بینی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران

حبیب سهیلی | Habib Soheily
Department of Pediatrics, Arak University of medical sciences, Arak, Iran
گروه کودکان، دانشگاه علوم پزشکی اراک ، اراک، ایران

حمیدرضا جمیلیان | Hamid Reza Jamilian
Department of Psychiatrics, Arak University of medical sciences, Arak, Iran
گروه روان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران

ندا صالح جعفری | Neda Salehjafari
Department of ENT, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran
گروه گوش و حلق و بینی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران

محمد رفیعی | Mohammad Rafiei
Department of Statistics, Arak University of medical sciences, Arak, Iran
گروه آمار، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران

امین تمیزی | Amin Tamizi
Arak University of medical sciences, Arak, Iran
دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران

نشانی اینترنتی http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2137-2&slc_lang=fa&sid=1
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/2736/article-2736-2048805.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده جراحی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی اصیل
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات