، جلد ۱۳، شماره ۳، صفحات ۴۵-۵۲

عنوان فارسی تاثیر فشار مثبت مداوم از طریق بینی بعد از تزریق سورفاکتانت در نوزاد نارس زیر۳۲ هفته دچار سندرم دیسترس تنفسی
چکیده فارسی مقاله زمینه و هدف: در بین روش‌های حمایت تنفسی، فشار مثبت هوایی از طریق بینی و تهویه مکانیکی به دلیل تاثیر در کاهش عوارض سندرم دیسترس تنفسی شناخته شده‌تر می‌باشند. به علاوه تجویز زود هنگام این فشار و سورفاکتانت در کاهش نیاز به تهویه مکانیکی و عوارض آن موثر است. مطالعه با هدف مقایسه فشار مثبت هوایی و تهویه مکانیکی در نوزادان نارس دچار سندرم دیسترس تنفسی طراحی گردیده است. مواد و روش‎ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 60 نوزاد نارس (کمتر از32 هفته) بررسی شدند. نوزادان پس از دریافت یک دوز سورفاکتانت داخل تراشه (4سی سی بر کیلوگرم وزن بدن)، به طور تصادفی به ترتیب در دو گروه مورد و شاهد قرار گرفتند و حمایت تنفسی با استفاده از فشار مثبت هوایی یا تهویه مکانیکی برقرار شد. یافته‎ها: نوزادان دوگروه از نظر سن حاملگی و وزن تولد اختلاف معنی‌دار نداشتند. متوسط مدت زمان تهویه مکانیکی در گروه مورد به طور معنی‌داری کمتر بود(001/0=p). در روز سوم، تعداد نوزادان وابسته به ونتیلاتور در گروه شاهد بیشتر بود (7/26 درصد در برابر 3/83 درصد). از نظر تعداد دوزهای ثانویه سورفاکتانت، میزان مرگ و تعداد بیماران دچار عوارض کوتاه مدت طی بستری بیمارستانی تفاوت معنی‌داری بین دو گروه وجود نداشت. نتیجه‌گیری: در تعداد قابل توجهی از نوزادان نارس دچار سندرم دیسترس تنفسی می‌توان پس از دریافت سورفاکتانت، لوله تراشه را خارج نموده و تحت درمان با فشار مثبت هوایی از طریق بینی قرار داد. این امر روشی بالقوه مفید جهت حمایت تنفسی با میزان مرگ و میر و عوارض کم در نوزادان بسیار نارس می‌باشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله

عنوان انگلیسی The effect of nasal continuous positive airway pressure after administration of surfactant on less than 32 week old preterm newborns with respiratory distress syndrome
چکیده انگلیسی مقاله Background: Among respiratory support techniques, nasal continuous positive airway pressure (NCPAP) and mechanical ventilation (MV) are more known for their effectivity in reducing complications associated with respiratory distress syndrome (RDS). Moreover, early application of NCPAP and administration of surfactant are effective in decreasing the need for MV and its adverse effects. This study was designed to compare NCPAP and MV after administration of surfactant in preterm neonates with RDS. Materials and Methods: In this clinical trial, 60 preterm neonates (< 32 weeks) were evaluated. After receiving one dose of surfactant (4 cc/kg), the subjects were randomly divided into treatment and control groups, and respiratory support was established via positive airway pressure or MV. Results: There were no significant differences between the neonates in the two groups in terms of gestational age and birth weight. The mean duration of MV was significantly lower in the treatment group (p=0.001). On day 3, the number of ventilator-dependent neonates in the control group was more (26.7% versus 83.3%). There were no significant differences between the two groups in the number of second surfactant doses, mortality rate, and the number of patients who had developed short-term complications during hospital stay. Conclusion: In a significant number of preterm babies with RDS, NCPAP can be extubated after receiving one dose of surfactant. This is a potentially useful modality for respiratory support with a low mortality and morbidity rate and limited complications in very premature infants.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله محمد حیدرزاده | Mohammad Heidarzadeh


ابولفضل صفرعلیزاده | Abolfazl Safaralizadeh


رضا شبانلوئی | Reza Shabanloei



نشانی اینترنتی http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-499-1&slc_lang=fa&sid=1
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/2736/article-2736-2049311.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده اطفال
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات