|
|
، جلد ۲۵، شماره ۲، صفحات ۰-۰
|
|
|
| عنوان فارسی |
تاثیر تمرینات ثبات مرکزی بر درد و التهاب بیماران مبتلا به سندروم پیریفورمیس |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه: سیاتیکا یکی از معمولترین و مرسومترین بیماریهای سیستم اعصاب محیطی به شمار میآید و ممکن است در اثر فشار بر روی خود عصب سیاتیک ایجاد شود. با توجه به اینکه ﻋﻀﻠﻪ پیریفورمیس در ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﻋﺼﺐ ﺳﻴﺎﺗﻴک ﻗﺮار دارد، اﺳﭙﺎﺳﻢ آن ﺑﺎﻋﺚ ﻓﺸﺎر ﺑﺮ ﻋﺼﺐ، ﺑﺮوز درد سیاتیک و در نهایت موجب سندروم پیریفورمیس میگردد. بنابراین هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرینات ثبات مرکزی بر درد و التهاب بیماران مبتلا به سندروم پیریفورمیس بوده است. مواد و روشها: جامعه آماری این پژوهش را بیماران مبتلا به سندروم پیریفورمیس مراجعه کننده به مراکز پزشکی و درمانی شهر اراک، تشکیل داده است که از این بین، 20 نفر به صورت هدفمند انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه 10 نفره کنترل و تجربی قرار گرفتهاند. گروه تجربی در مدت 6 هفته، به تمرینات ثبات مرکزی پرداخته و گروه کنترل در همین بازه زمانی به زندگی عادی خود ادامه داده است. به منظور بررسی تفاوت بین گروهها از آزمون هایt-test ، خیدو و مک نمار در سطح معنیداری 0/05 استفاده شده است. ملاحضات اخلاقی: انجام این مطالعه پس از تصویب در شورای آموزشی دانشگاه اراک، کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی اراک با شناسه IR.ARAKMU.REC.1400.157 و دریافت کد کارآزمایی بالینی از دانشگاه علوم پزشکی ایران با کد IRCT20211003052662N1، مورد تایید قرار گرفته و به منظور اطمینان از شرکت داوطلبانه آزمودنیها، فرم رضایتنامه شرکت در طرح با مفاد مربوطه، از ایشان اخذ شده است. یافتهها: پس از اجرای پروتکل تمرینی، در پایان هفته ششم، میانگین نمرات درد در گروه کنترل از 95/2 در پیشآزمون، به 90/7 در پسآزمون، کاهش یافته که این کاهش از لحاظ آماری معنیدار نبوده(0/562=P) در حالیکه در گروه تجربی این نمرات از 91/7 به 33/4، کاهش یافته و این کاهش از لحاظ آماری معنیدار میباشد(0/0=P)؛ بنابراین با 95 درصد اطمینان میتوان گفت، تمرینات ثبات مرکزی بر درد بیماران مبتلا به سندروم پیریفورمیس، در سطح معنیداری 0/05، تاثیر معنیدار داشته است. از طرفی دیگر افرادی که عصب ملتهب داشتهاند، در گروه کنترل از 10 نفر در پیشآزمون، به 8 نفر در پسآزمون، کاهش یافته که این کاهش از لحاظ آماری معنیدار نبوده(0/5=P) در حالیکه در گروه تجربی این افراد از 10 نفر به 2 نفر، کاهش یافته و این کاهش از لحاظ آماری معنیدار میباشد(0/008=P)؛ بنابراین با 95 درصد اطمینان میتوان گفت، تمرینات ثبات مرکزی بر التهاب بیماران مبتلا به سندروم پیریفورمیس، در سطح معنیداری 0/05، نیز تاثیر معنیدار داشته است. نتیجه گیری: با توجه به یافتههای تحقیق حاضر و با در نظر گرفتن شرایط حاکم بر نمونههای تحقیق، میتوان نتیجه گرفت که تمرینات ثبات مرکزی باعث بهبود درد و التهاب بیماران مبتلا به سندروم پیریفورمیس میگردد و با توجه به اصول و ویژگیهای منحصربهفرد تمرینات ثبات مرکزی، مقبولیت و اثر مثبت آن در بین افراد مورد پژوهش، امید است که این تمرینات در روند درمان این بیماران به طور روزافزونتری استفاده شود. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
ثبات مرکزی، سندروم عضله پیریفورمیس، سیاتیکا |
|
| عنوان انگلیسی |
The Effect of Core Stability Exercises on Pain and Inflammation in Patients with Piriformis Syndrome |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background: Sciatica is one of the most common diseases of the peripheral nervous system and may be caused by pressure on the sciatic nerve itself. Due to the fact that piriformis muscle located near the sciatic nerve, piriformis spasm imports pressure on nerve, it causes sciatica and eventually piriformis syndrome. Therefore, the aim of the present study was to investigate the effect of core stability exercises on pain and inflammation in patients with piriformis syndrome. Materials and Methods: The statistical population of this study consisted of patients with piriformis syndrome referred to medical centers in Arak, from which 20 people were purposefully selected and randomly divided into two groups of 10 control and experimental located. The experimental group practiced core stability exercises for 6 weeks and the control group continued to lead a normal life during this period. In order to investigate the differences between the groups, T-Test, Chi-Square and McNemar's Test were used at a significance level of 0.05. Ethical considerations: This study was approved by the Ethics Committee of Arak University of Medical Sciences with the ID IR.ARAKMU.REC.1400.157 and received a clinical trial code from the University of Medical Sciences of Iran with the code IRCT20211003052662N1, after approval by the Arak University Educational Council. In order to ensure the voluntary participation of the subjects, the consent form of participation in the project with the relevant provisions has been selected from them. Results: After implementing the exercise protocol, at the end of the sixth week, the average pain scores in the control group decreased from 95.2 in the pre-test to 90.7 in the post-test, which was not statistically significant (P=0.562), while In the experimental group, these scores decreased from 91.7 to 33.4, and this decrease is statistically significant (P=0.0); Therefore, it can be said with 95% confidence that core stability exercises have a significant effect on the pain of patients with piriformis syndrome at a significance level of 0.05. On the other hand, the number of people who had an inflamed nerve in the control group decreased from 10 people in the pre-test to 8 people in the post-test, and this decrease was not statistically significant (P=0.5), while in the experimental group, these people out of 10 people decreased to 2 people, and this decrease is statistically significant (P=0.008); Therefore, it can be said with 95% confidence that core stability exercises had a significant effect on the inflammation of patients with piriformis syndrome at a significance level of 0.05. Conclusion: According to the findings of the present study and considering the conditions prevailing in the research samples, it can be concluded that core stability exercises improve pain and inflammation in patients with piriformis syndrome And considering the unique principles and characteristics of core stability exercises, their acceptance and positive effect among the subjects, it is hoped that these exercises will be used more and more in the treatment process of these patients. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Core Stability, Piriformis Muscle Syndrome, Sciatica |
|
| نویسندگان مقاله |
رشید دوستی ایرانی | Rashid Doosti Irani
Master of Sport Pathology and Corrective Exercises, Department of Sport Pathology and Physiology, Faculty of Sports Sciences, Arak University, Arak, Iran.
کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی. گروه آسیب شناسی و فیزیولوژی ورزشی. دانشکده علوم ورزشی. دانشگاه اراک. اراک. ایران.
مسعود گلپایگانی | Masoud Golpayegani
Associate Professor of Sport Pathology and Corrective Exercises, Department of Sport Pathology and Physiology, Faculty of Sports Sciences, Arak University, Arak, Iran.
دانشیار آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی. گروه آسیب شناسی و فیزیولوژی ورزشی. دانشکده علوم ورزشی. دانشگاه اراک. اراک. ایران.
فردین فرجی | Fardin Faraji
Associate Professor of Neurology, Neurology group, School of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran.
دانشیار بیماریهای مغز و اعصاب. گروه مغز و اعصاب. دانشکده پزشکی. دانشگاه علوم پزشکی اراک. اراک. ایران.
|
|
| نشانی اینترنتی |
http://jams.arakmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6890-1&slc_lang=fa&sid=1 |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
عمومی |
| نوع مقاله منتشر شده |
پژوهشی اصیل |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|