مجله دانشگاه علوم پزشکی قم، جلد ۲، شماره ۲، صفحات ۲۱-۲۶

عنوان فارسی بررسی اثر دریافت آلبالو در مقایسه با آلوپورینول بر سطح اسیداوریک سرم، بیومارکرهای استرس اکسیداتیو و فعالیت کبدی آنزیم گزانتین اکسیداز/گزانتین دهیدروژناز در موش‌های صحرایی هایپراوریسمیک
چکیده فارسی مقاله زمینه و هدف کنترل تولید اسیداوریک مهم‌ترین عامل پیشگیری کننده و درمان‌کننده هایپراوریسمی است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر تجویز خوراکی آلبالو در مقایسه با آلوپورینول بر سطح اسیداوریک سرم، بیومارکرهای استرس اکسیداتیو (ظرفیت توتال آنتی‌اکسیدانی و میزان پراکسیداسیون لیپیدی) و فعالیت کبدی آنزیم گزانتین اکسیداز/دهیدروژناز در موش صحرایی نرمال و هایپراوریسمیک بود. روش بررسی 36 سر موش صحرایی نر از گونه ویستار با وزن تقریبی 200-180 گرم، به شش گروه تقسیم شدند: 1) نرمال، 2) نرمال+ آلبالو (5 گرم بر کیلوگرم)، 3) نرمال+ آلوپورینول (5 میلی‌گرم بر کیلوگرم)، 4) هایپراوریسمیک، 5) هایپراوریسمیک+ آلبالو (5 گرم بر کیلوگرم)، 6) هایپراوریسمیک+ آلوپورینول (5 میلی‌گرم بر کیلوگرم). ترکیبات مورد آزمایش، روزانه یک بار و به مدت 14 روز به حیوانات گروه‌ها گاواژ گردید. برای ایجاد مدل حیوانی هایپراوریسمیک، از تجویز داخل صفاقی پتاسیم اکسونات (250 میلی‌گرم بر کیلوگرم) استفاده شد. یافته‌ها سطح سرمی اسیداوریک در گروه‌ هایپراوریسمیک دریافت‌کننده آلبالو در پایان مداخله به طور معنی‌داری در یک الگوی وابسته به زمان کاهش یافت (05/0>P). فعالیت آنزیم‌های گزانتین اکسیداز/گزانتین دهیدروژناز بعد از انجام مداخله به طور معنی‌داری در هر دو گروه نرمال و هایپراوریسمیک دریافت‌کننده آلبالو مهار شد (05/0>P). دریافت آلبالو هم‌چنین موجب بهبود قابل ملاحظه بیومارکرهای استرس اکسیداتیو در حیوانات مورد مطالعه گردید. با وجود آن‌که اثرات هایپواوریسمیک آلوپورینول در مقایسه با آلبالو بیشتر بود، ولی آلوپورینول نتوانست بیومارکرهای استرس اکسیداتیو را به طور معنی‌داری تغییر دهد. نتیجه‌گیری با توجه به نتایج این مطالعه، می‌توان از این ماده غذایی غنی از پلی‌فنل به عنوان مکمل درمانی همراه با داروی آلوپورینول برای کاهش عوارض جانبی آلوپورینول در درمان هایپراوریسمی و بیماری‌های ناشی از استرس اکسیداتیو استفاده نمود.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله پلی‌فنل‌ها، هایپراوریسمی، گزانتین اکسیداز، استرس اکسیداتیو

عنوان انگلیسی Effects of Cherry in Take Versus Allopurinol on Serum Uric Acid Levels, Biomarkers of Oxidative Stress and Hepatic Xanthine Oxidase/Xanthine Dehydrogenase Activity in Hyperuricemic Rats
چکیده انگلیسی مقاله Background and Objectives Prevention and treatment of hyperuricemia are based on control of uric acid levels. The aim of this study was to investigate the effect of oral administration of sour cherry and allopurinol on serum uric acid levels, biomarkers of oxidative stress (total antioxidant capacity and malondialdehyde concentration), and hepatic xanthine oxidase/xanthine dehydrogenase activity in normal and hyperuricemic rats. Methods A total of 36 male Wistar rats (Weights: 180-200 g) were randomly divided into six equal groups. These groups were normal; normal+cherry tart (5 g/kg); normal+allopurinol (5 mg/kg); hyperuricemic; hyperuricemic+sour cherry (5 g/kg); hyperuricemic+allopurinol (5 mg/kg). Every group received their treatment once a day for 14 days. Hyperuricemia in rats was induced by intraperitoneal injection of potassium oxonate (250 mg/kg). Results Oral administration of sour cherry for 14 days significantly reduced the serum uric acid levels of hyperuricemic rats in a time-dependent manner. Hepatic xanthine oxidase/xanthine dehydrogenase activity was significantly inhibited in both normal and hyperuricemic rats. Oral administration of cherry tart led to a significant improvement in biomarkers of oxidative stress in rats. Although the hypouricemic effect of allopurinol was much higher than that of sour cherry, allupurinol could not significantly change oxidative stress biomarkers. Conclusion The results indicate that cherry, as a polyphenols-rich food could be used as a possible therapeutic supplement to minimize the side effects of allopurinol in treating hyperuricemia and oxidative stress diseases.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله فاطمه حیدری | f f haidari
jundishapur university of medical sciences
دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز (Ahvaz jundishapur university of medical sciences)

محمدرضا رشیدی | mr rashidi
abriz university of medical sciences
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تبریز (Tabriz university of medical sciences)

حمیدرضا حیدری | hr haidari
qom university of medical sciences
دانشگاه علوم پزشکی قم
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی قم (Qom university of medical sciences)

مجید محمد شاهی | m mohammad shahi
abriz university of medical sciences
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تبریز (Tabriz university of medical sciences)

سیدعلی کشاورز | sa keshavarz
tehran university of medical sciences
دانشگاه علوم پزشکی تهران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)


نشانی اینترنتی http://journal.muq.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-468&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده مقاله پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات