طب ورزشی، جلد ۸، شماره ۲، صفحات ۱۴۷-۱۶۱

عنوان فارسی تأثیر تمرینات ترکیبی تعادلی و ثبات‌دهندۀ مرکزی پیش‌رونده بر تعادل بیماران مسن مبتلا به بیماری پارکینسون
چکیده فارسی مقاله پارکینسون (PD)اختلالی مزمن در مغز است که روی حرکات بدن تأثیر می‌گذارد. هدف این پژوهش، بررسی اثر تمرینات ترکیبی تعادلی و ثبات‌دهندۀ مرکزی پیش‌رونده بر تعادل بیماران مسن مبتلا به بیماری پارکینسون بود. این پژوهش از نوع نیمه‌تجربی با طرح متقاطع بود. از بین بیماران مرد مبتلا به پارکینسون شهر ساری 16 بیمار به‌صورت داوطلبانه و در دسترس در این پژوهش شرکت کردند. سپس بیماران به روش انتساب تصادفی و رعایت اصل معادل‌سازی، به دو گروه تقسیم شدند. برنامۀ تمرینی شامل دو بخش چهارهفته‏ای تمرین پیش‌روندۀ تعادلی و ثبات‌دهندۀ مرکزی )هفته‌ای سه جلسه، میانگین 30 دقیقه) بود که به‌صورت ضربدری در چهار هفتۀ دوم نوع تمرین گروه‌ها جابه‌جا شد. متغیر تعادل چشم باز و بسته به‌عنوان متغیر وابسته اندازه‌گیری شد. تحلیل آماری داده‌ها در پایان برنامه، بیانگر تغییر معنادار نمره‌های آزمون تعادل در هر دو وضعیت چشم باز و بسته بود (001/0=P). همچنین تفاوت دو گروه در نمره‌های تعادل چشم باز معنادار بود (023/0=P). براساس این نتایج در مجموع برنامۀ ترکیبی تعادلی و ثبات‏دهندۀ مرکزی برای ارتقای تعادل بیماران مبتلا به پارکینسون مناسب است و برنامه‌ای که در آن ابتدا تمرینات ثبات‌دهندۀ مرکزی انجام می‌گیرد، برنامۀ مفیدتری برای آنهاست.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله پارکینسون، تعادل، تمرین ترکیبی، ثبات‌دهندۀ مرکزی،

عنوان انگلیسی The Effect of Combined Balance and Core Stabilization Progressive Training on Balance in Older Patients with Parkinson’s Disease
چکیده انگلیسی مقاله Parkinson's disease (PD) is an acute brain disorder that affects body movements. The aim of this study was to investigate the effect of combined balance and core stabilization progressive training on balance in older patients with Parkinson's disease. In this quasi-experimental study with cross-sectional design, 16 male patients with Parkinson's disease in Sari city were voluntarily selected with convenience sampling method. Then they were divided into two groups using random assignment method and the principle of balancing. The training program included two four-weeks of balance and core stabilization progressive training (3 sessions a week, an average of 30 minutes). In the second four-week, the types of training changed by cross-sectional method. Open and close eyes adjustment was measured as the dependent variable. Statistical analysis of the data at the end of the program revealed a significant change in both open and close eyes balance test scores (P=0.001). Moreover, the difference in open eye balance scores between the two groups was significant (P=0.023). Based on these results, combined balance and core stabilization training is suitable to improve balance in patients with Parkinson's disease and a program in which core stabilization training is performed first is more effective.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله balance, combined training, core stabilization, Parkinson

نویسندگان مقاله احمد نیک روان |
استادیار گروه رفتار حرکتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه سمنان (Semnan university)

علی غلامی شهابی | gholami shahabi
کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه سمنان (Semnan university)

نرگس کریمی |
استادیار گروه علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مازندران (Mazandaran university of medical sciences)


نشانی اینترنتی http://jsmed.ut.ac.ir/article_61228_cbc3f59ab0645402b8b430e2da095feb.pdf
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/940/article-940-386154.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات