|
|
نشریه پرستاری ایران، جلد ۲۱، شماره ۵۵، صفحات ۷۷-۸۷
|
|
|
| عنوان فارسی |
مقایسه فعالیت فیزیکی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تبریز با دانشگاه تبریز |
|
| چکیده فارسی مقاله |
زمینه و هدف: نقش فعالیت فیزیکی منظم و ادامهدار در کاهش بیماری عروق کرونر، بعضی از انواع سرطانها، چاقی و پوکی استخوان و دیگر مشکلات سلامتی به خوبی شناخته شده است. عدم فعالیت فیزیکی به عنوان عامل خطرساز ولی قابل اصلاح بعضی از بیماریها، به یک موضوع کلیدی در بهداشت عمومی تبدیل شده است. این مطالعه با هدف مقایسه فعالیت فیزیکی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تبریز با دانشگاه تبریز انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی- مقایسهای بوده است. جامعه پژوهش شامل کلیه دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشگاه علوم پزشکی و دانشگاه تبریز بود. تعداد 384 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی و 384 نفر از دانشجویان دانشگاه تبریز و در کل 768 نفر دانشجو به عنوان نمونه در مطالعه مشارکت داشتند. اطلاعات مربوط به خصوصیات دموگرافیک و متغیرهای فعالیت فیزیکی دانشجویان با استفاده از پرسشنامه خود گزارش دهی جمعآوری گردید. از آزمون تی مستقل جهت مقایسه میانگین فعالیت فیزیکی دو گروه و از آزمون آنووای دوراهه جهت بررسی ارتباط بین خصوصیات دموگرافیک و فعالیت فیزیکی استفاده گردید. یافتهها: یافتهها نشان داد که 84/39 درصد دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی و 24/37 درصد دانشجویان دانشگاه تبریز از فعالیت فیزیکی در سطح خطرزا برخوردارند و بین این دو گروه از نظر فعالیت فیزیکی تفاوت معنیداری وجود نداشت. همچنین نتایج حاکی از آن بود که 30/81 درصد دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی و 20/85 درصد دانشجویان دانشگاه تبریز تمایل به افزایش سطح فعالیت فیزیکی خود دارند. نتیجهگیری: با توجه به این که اکثریت دانشجویان شیوه زندگی کمتحرک را در پیش گرفتهاند و از طرفی اغلب آنها تمایل به افزایش سطح فعالیت فیزیکی خود داشتند، لازم است مسؤولین دانشگاهها جهت آگاه کردن هرچه بیشتر دانشجویان از خطرات بیتحرکی و ایجاد انگیزه در آنها و اختصاص دادن امکاناتی جهت افزایش سطح فعالیت فیزیکی دانشجویان، این قشر جوان و آیندهساز کشور، چارهای بیندیشند. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
|
|
| عنوان انگلیسی |
Comparative Study of the Physical Activity Among Students Medical and Non-medical Universities of Tabriz |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background and Aim: Nowadays, the role of regular and continuous physical activity in reducing the risk of coronary heart disease, various cancers, obesity, osteoporosis and other health problems has been widely recognized. Physical inactivity as a modifiable risk factor for a number of diseases has become a key public health concern. Many investigations have showed that physical activity levels fall significantly during the young adult period, and there is increasing concern about youth physical activity. Physical activity of the university students, as an important sector of young adults and society from which would-be policy makers and teachers will be drawn, are of particular interest. The present study was carried out to compare physical activity status among students of medical and non-medical universities of Tabriz. Material and Method: A descriptive comparative design was used with 384 medical and 384 non-medical university students. Demographic data and physical activity variables were collected by a self reported questionnaire. Independent sample t-test were used to compare mean scores of physical activity between two groups of students, and two-way ANOVA test were used to determine the relationship between students' socio-demographic variables and physical activity. Results: The findings showed that 39.84% of medical and 37.24% of non-medical university students had risky physical activity status and only 6.51% of medical and 5.99% of non-medical university students had appropriate physical activity status. There was no statistically significant difference between mean scores of physical activity of two groups. Also, 81.3% of medical and 85.2% of non-medical university students desired to increase the level of their physical activity. Conclusion : Although the majority of both medical and non-medical students had inactivity style, there was desire to increase physical activity level. It is necessary that the university policy makers provide programs to aware the students about inactivity risks, establish motivation and allocate possibilities for increasing the students’ physical activity levels. Modifying attitude and practice toward physical activity and physical exercise in university students, especially in medical university students as the community health messengers, is crucial in promotion of mobility and physical exercise of community. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Physical Activity, Students, University |
|
| نویسندگان مقاله |
مهین برادران رضایی | mahin baradaran rezaei
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تبریز (Tabriz university of medical sciences)
مینا شیروانی | mina shirvani
دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد (Shahr kord university of medical sciences)
اسکندر فتحی آذر | eskhandar fathi azar
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تبریز (Tabriz university of medical sciences)
|
|
| نشانی اینترنتی |
http://ijn.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-387-1&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
nursing| |
| نوع مقاله منتشر شده |
1 |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|