Journal of Modern Rehabilitation، جلد ۹، شماره ۲، صفحات ۵۲-۶۱

عنوان فارسی بررسی تاثیر اسپلینت ضد پرونیشن استاتیک بر عملکرد اندام فوقانی سمت غالب کودکان فلج مغزی دایپلژی اسپاستیک ۱۲- ۸ ساله
چکیده فارسی مقاله زمینه و هدف: کودکان فلج مغزی از مراجعین اصلی به مراکز کاردرمانی هستند و دست به عنوان ابزاری مهم در عملکرد روزمره زندگی به حساب می­آید. در اکثر کودکان فلج مغزی عملکرد دست دچار اختلال می­شود. ارتزها و اسپلینت­ها به منظور بهبود پوزیشن، دامنه حرکتی، کیفیت حرکت و عملکرد دست مورد استفاده قرار می­گیرند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر اسپلینت ضد پرونیشن استاتیک برعملکرد اندام فوقانی، دامنه حرکتی، شدت اسپاستی­سیتی مفاصل آرنج، ساعد و مچ دست و قدرت پینچ (Pinch) و گریپ ( (Grip سمت غالب کودکان فلج مغزی دایپلژی اسپاستیک 12- 8 ساله می­باشد. روش بررسی: روش مطالعه در این پژوهش از نوع مداخله­ای در دو گروه مورد و شاهد می­باشد. 30 بیمار فلج مغزی دایپلژی اسپاستیک 8 تا 12 ساله که معیار ورود را داشتند، به طور تصادفی در یکی از دو گروه مورد یا شاهد قرار گرفتند. بیماران گروه مورد از یک اسپلینت ضد پرونیشن استاتیک به مدت 2 ماه، 8 ساعت در روز استفاده کردند. دراین مطالعه از آزمون جبسون - تیلور برای ارزیابی عملکرد اندام فوقانی، گونیامتر برای ارزیابی دامنه­ی حرکتی آرنج، ساعد و مچ دست، مقیاس آشورث اصلاح شده برای ارزیابی شدت اسپاستی­سیتی آرنج، ساعد و مچ دست و دستگاه دینامومتر دیجیتالی :MIE Medical research Lth برای ارزیابی قدرت گریپ و پینچ استفاده شد. یافته­ها: در گروه مورد نتایج ارزیابی­ها نشان داد که عملکرد اندام فوقانی (026/0 P≤ )، دامنه حرکتی سوپینیشن ساعد (007/0 P≤ )، اکستنشن مچ دست ) 005/0 P≤ )، شدت اسپاستی­سیتی عضلات پروناتور ساعد (001/0 P≤ ) و عضلات فلکسور مچ دست (009/0 P≤ )، قدرت گریپ (001/0 P≤ ) و پینچ (001/0 P≤ ) بهبود معناداری یافتند اما تاثیر معناداری بر دامنه حرکتی اکستنشن آرنج (075/0 P≤ )، شدت اسپاستی سیتی عضلات فلکسور آرنج (164/0 P≤ ) دیده نشد. در گروه مورد نسبت به شاهد اختلاف­های عملکرد اندام فوقانی (001/0 P≤ )، دامنه حرکتی سوپینیشن ساعد (034/0 P≤ )، اکستنشن مچ دست ) 042/0 P≤ )، شدت اسپاستی­سیتی عضلات پروناتور ساعد (009/0 P≤ ) و قدرت گریپ (001/0 P≤ ) و پینچ (001/0 P≤ ) بهبود معناداری را نشان دادند اما تاثیر معناداری بر دامنه حرکتی اکستنشن آرنج (140/0 P≤ )، شدت اسپاستی­سیتی عضلات فلکسور آرنج (638/0 P≤ ) و مچ دست ( 105/0 P≤ ) دیده نشد. نتیجه­گیری: تحقیق حاضر نشان می­دهد که استفاده از اسپلینت ضد پرونیشن استاتیک به مدت 2 ماه، 8 ساعت در روز می­تواند روش موثری جهت بهبود عملکرد اندام فوقانی، دامنه­ی حرکتی سوپینیشن ساعد، اکستنشن مچ دست و شدت اسپاستی­سیتی عضلات پروناتور ساعد و فلکسور مچ و قدرت گریپ و پینچ کودکان فلج­مغزی دایپلژی اسپاستیک باشد. کلید واژه­ها: فلج­مغزی، اسپلینت ضد پرونیشن استاتیک، عملکرد اندام فوقانی، اسپاستی­سیتی، قدرت
کلیدواژه‌های فارسی مقاله

عنوان انگلیسی The effects of static anti pronation splint on dominant upper extremity function in spastic diplegic cerebral palsy children with 8 to 12 years old
چکیده انگلیسی مقاله Background and Aim : Cerebral palsy (CP) children are the most referral patients to occupational therapy centers. Hand function is important in activity of daily living. There is a hand dysfunction in most cerebral palsy children. Orthosis and splint are commonly used to improve the position , range of motion, quality of movement, arm and hand function. The aim of this study was to investigate the effects of static anti-pronation splint on dominant upper extremity function in spastic diplegic cerebral palsy children with 8 to 12 years old. Materials and Methods : This interventional study is in a before-after design for two group case and control. Thirty spastic diplegic cerebral palsy children with 8 to 12 years old who had the inclusion criteria, were randomly assigned to case and control group. Patients of case group used a static anti-pronation splint for 2 months, 8 hours daily. In this study the Jebsen Taylor test was used to evaluate upper extremity function, the Goniometer was used to measure ROM of elbow, forearm and wrist, the Modified Ashworth Scale was used to assess spasticity of elbow, forearm and wrist. Power grip and pinch were assessed with MIE device. Results : In the case group results showed a significant improvement in upper extremity function (0.026), forearm supination ROM (0.007), wrist extention ROM (0.005), forearm muscle pronator spasticity (0.001), wrist muscle flexsor spasticity (0.009), power grip (0.001) and pinch (0.001). The data did not show significant improvement on elbow extention ROM (0.075), elbow muscle flexsor spasticity (0.164). In comparison with control group, the data showed a significant improvement in upper extremity function (P=0.001), forearm supination ROM (p=0.034), wrist extention ROM (P=0.042), forearm muscle pronator spasticity (P=0.009), power grip (P=0.001) and pinch (P=0.001). The data did not show significant improvement on elbow extention ROM (P=0.140), elbow muscle flexsor spasticity (P=0.638) and wrist muscle flexsor spasticity (P=0.105). Conclusion : The findings show that using static anti-pronation splint for 2 months , 8 hours a day , can be an effective method to improve upper extremity function , range of motion of forearm and wrist , forearm spasticity and power grip and pinch in spastic diplegic cerebral palsy children with 8 to 12 years old . Key word : Cerebral palsy, Static anti pronation splint, Upper extremity function, Spasticity, Power
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله محمدرضا اکرمی ابرقویی | mohammad reza akrami abarghuei
m.sc of occupational therapy
دانشجوی کارشناسی ارشد کاردرمانی

مهدی عبدالوهاب | mehdi abdolvahab
lecturer of tehran university of medical sciences
مربی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)

حسین باقری | hossein bagheri
full professor of tehran university of medical sciences
استاد دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)

محمود جلیلی | mahmoud jalili
teacher of tehran university of medical sciences
مدرس دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)

احمدرضا باغستانی | ahmad reza baghestani
department of biostatistics,faculty of paramedical sciences shahid beheshti university of medical sciences
استادیار گروه آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (Shahid beheshti university of medical sciences)


نشانی اینترنتی http://mrj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5075&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله دریافت فایل مقاله
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده تخصصی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات