|
|
Journal of Modern Rehabilitation، جلد ۴، شماره ۱، صفحات ۹-۱۵
|
|
|
| عنوان فارسی |
بررسی و مقایسه تأثیر ماساژ و استراحت بر خستگی و پارامترهای ایزوکینتیک عضلات باز کننده زانو |
|
| چکیده فارسی مقاله |
زمینه و هدف: خستگی عضلانی عبارت است از نقص در تولید حداکثر نیرویی که عضله میتواند تولید کند. ورزشکاران و بیماران مکرراً با مساله ی خستگی مواجهند. خستگی عاملی است که باعث کاهش عملکرد عضله شده و عموماً در اثر حرکات تکراری یا انقباضات مداوم عضلانی ایجاد می شود و میتواند منجر به ایجاد ضایعات مختلفی شود. از هزاران سال پیش، از ماساژ برای توانبخشی و ایجاد ریلکسیشن استفاده میشده است. عقیده بر این است که ماساژ دارای فوائدی در درمان خستگی عضلانی بوده و بهمین منظور در کلینیکها و مراکز ورزشی از آن استفاده میشود. هنوز شواهد علمی کافی که نشان دهنده تأثیر ماساژ بر عملکرد عضله ویا تسریع روند ریکاوری باشد وجود ندارد. هدف از اجرای این تحقیق مقایسه تأثیر ماساژ و استراحت بر خستگی عضلات اکستنسوری زانو متعاقب انقباضهای ایزوکینتیک کانسنتریک بیشینه بود. روش بررسی: در این تحقیق 15 نفر خانم بین 30-20 سال که حداقل هفتهای یک بار به صورت غیر حرفهای در فعالیتهای ورزشی شرکت داشتند، به صورت داوطلبانه وارد مطالعه شدند. هر آزمودنی سه بار به آزمایشگاه مراجعه مینمود. اولین جلسه برای آشنایی با نحوه انجام انقباض ایزوکینتیک بود. تست اصلی هم در دو جلسه بعدی انجام می شد.در ابتدای هر جلسه پس از گرم کردن، میزان خستگی اداراک شده، متوسط حداکثرگشتاور و متوسط توان کانسنتریک ایزوکینتیک عضلات چهار سر ران پای غالب در سرعت 60 درجه در ثانیه اندازهگیری میشد. سپس پروتکل خستگی یعنی تکرار انقباضهای ایزوکینتیک بیشینه تا زمانیکه قدرت فرد برای سه بار متوالی به 50% حداکثر مقدار خود کاهش پیدا می کرد اجرا میگردید. پس از اجرای پروتکل خستگی، متوسط حداکثرگشتاور، متوسط توان و خستگی ادارک شده مجددا مورد ارزیابی قرار میگرفت. سپس آزمودنی به مدت 15 دقیقه ماساژ (ترکیبی از تکنیکهای ماساژ کلاسیک) دریافت و یا به صورت طاقباز خوابیده و فقط استراحت مینمود. پس از پایان یافتن شرایط مداخله (ماساژ یا استراحت) برای سومین بارمتوسط حداکثر گشتاور، متوسط توان و خستگی ادارک شده مورد ارزیابی قرار میگرفت. یافته ها: اعمال 15 دقیقه ماساژ پس از خستگی بیشینه و افت نیرو تا 50 درصد حداکثر گشتاور باعث شد که متوسط حداکثر گشتاور از 7/56 نیوتن-متر به 5/91 نیوتن-متر، متوسط توان از 6/38 به 6/63 نیوتن متر بر ثانیه و خستگی ادراک شده از 1/90 به 2/10 میلی متر تغییر یابد . اما 15 دقیقه استراحت متوسط حداکثر گشتاور را از 4/55 به 1/68 نیوتن-متر، متوسط توان را از 7/37 به 48 نیوتن متر بر ثانیه و خستگی ادراک شده را از 1/90 به 7/20 میلی متر تغییر داد . نتیجه گیری: بررسی یافتههای تحقیق نشان داد بین اثر ماساژ و استراحت در بهبود خستگی تفاوت وجود دارد. ماساژ توانست عملکرد عضلانی پس از خستگی بیشینه را بهبود بخشد در حالی که استراحت چنین تاثیری نداشت. همچنین هم ماساژ و هم استراحت هر یک به تنهایی خستگی ادارک شده را کاهش دادند اما تاثیر ماساژ بر این مورد نیز بیشتر از تاثیر استراحت بود. در کل به نظر می رسد که ماساژ نسبت به استراحت، عامل موثرتری در بهبود خستگی باشد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
خستگی،ماساژ،باز کننده های زانو،ایزوکینیتیک |
|
| عنوان انگلیسی |
A study and comparison of massage and rest on the knee extensor muscles fatigue and isokinetic parameters |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background and aim: Fatigue is the inability to generate the maximal force that can be produced by the muscle . Fatigue is a subject that patients and athletes frequently encounter. Fatigue is one factor that limits muscle function and may lead to various pain and injury conditions. It is most commonly caused either by repetitive motion or by sustained muscular contractions. Massage has been used for rehabilitation and relaxation for thousands of years. Massage is widely believed to have a beneficial effect on treating muscle fatigue and has been used in clinical and sports setting for that purpose. There is limited scientific evidence, however, to support the use of massage for enhancing performance and recovery from injury, or for preventing injury. The comparison of massage and rest on the knee extensor muscles fatigue after maximal isokinetic contractions is the main objective of this research. Materials and methods: Fifteen healthy female aged between 20-30 volunteered to participate in this research. They did at least once a week some non-professional light sporting activities. Each of volunteers was evaluated in 3 different times. The first session was in order to familiarize the volunteers with the test and Isokinetic. For the main test, each of the volunteers was evaluated twice with one week interval. At the start of each session after warm up, the following parameters were measured: Perceived fatigue by Visual Analog Scale ¸average peak torque and average power maximal concentric of quadriceps at the velocity of 60 degrees per second by Isokinetic apparatus. Then in order to fatigue protocol ¸ the subjects were asked to perform successive and maximal quadriceps contractions until three subsequent quadriceps torque output reaches below 50 percent maximal torque output. Afterwards average peak torque and average power was measured. The extent of perceived fatigue was evaluated as before. Subjects then either received massage on the knee extensors or rested for 15 minute duration. Recovery from fatigue was quantified using average peak torque (APT), average power (AP) and perceived recovery scale (VAS). Results: After maximal fatigue and decrease in torque output, below 50 percent maximal torque, 15 minutes of massage could change APT after fatigue from mean 56.70 (Nm) to 91.53 (Nm)) , AP from 38.64 to 63.62 (Nm) and VAS from 90.06 to 10.20 (mm). After 15 minute rest could change APT from 55.36 to 68.10 (Nm), AP from 37.69 to 48 (Nm) and VAS from 90.06 to 20.73 (mm). Conclusion: There was significant difference between rest and massage conditions for recovery of fatigue. Massage was an effective intervention for enhancing muscle performance and recovery from fatigue but rest didn`t have such an effect. In both cases, recovery stage (massage or rest) caused significant change in perceived fatigue but massage is more effective on the decrease of perceived fatigue. Therefore, massage has been more effective than rest as a strategy to return to normal state and has caused more relief in perceived fatigue. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Fatigue, Massage, Knee extensors, Isokinetic |
|
| نویسندگان مقاله |
کبری قاسمی | c ghasemi msc of physiotherapy کارشناس ارشد فیزیوتراپی دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)
علی اشرف جمشیدی | aa jamshidi associated professor of tehran university of medical science استادیار و عضو هیئت علمی دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)
مسعوده مستوفی | m mostofi msc of physiotherapy کارشناس ارشد فیزیوتراپی دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)
محمدرضا کیهانی | m kihany associated professor of tehran university of medical science استادیار و عضو هیئت علمی دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)
|
|
| نشانی اینترنتی |
http://mrj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-97&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
دریافت فایل مقاله |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
عمومی |
| نوع مقاله منتشر شده |
پژوهشی |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|