|
|
Journal of Modern Rehabilitation، جلد ۲، شماره ۲، صفحات ۱۳-۱۹
|
|
|
| عنوان فارسی |
بررسی تاثیر زمانی روش محدودیت درمانی بر روی عملکرد ، هماهنگی و حرکات اندام فوقانی بیماران همی پلژی بزرگسال |
|
| چکیده فارسی مقاله |
زمینه و هدف: سکته مغزی، یکی از علل عمده ای است که موجب ناتوانی در جمعیت بزرگسالان می شود. فرد ترجیح می دهد از اندام غیر مبتلا برای انجام فعالیتهای مراقبت از خود استفاده کند و به این پدیده «یادگیری عدم استفاده» اندام فوقانی مبتلا گفته میشود. محدودیت درمانی یکی از انواع مداخلات توانبخشی است که بنظر می رسد توانایی حرکتی و استفاده عملکردی از اندام فوقانی درگیر را در بعضی از بیماران همی پارزی بعد از سکته مغزی بهبود می بخشد. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر زمانی روش محدودیت درمانی بر روی عملکرد، هماهنگی و حرکات اندام فوقانی بیماران همی پلژی بزرگسال بود. روش بررسی: در این تحقیق، 15 بیمار سکته مغزی در درمان ساختار بندی شده (CIT) که موجب استفاده از اندام مبتلا در فعالیتهای مختلف می شد به میزان 5 روز در هفته، تا 12 هفته و روزی 2 ساعت شرکت کردند و اندام سالم آنها 5 روز در هفته و روزی 5 ساعت در طی 12 هفته محدود شد. جهت ارزیابی حرکتی و زبردستی از تست فوگل مایر و مینوسوتا استفاده شد. یافته ها: بر اساس t تست زوجی، در ارزیابی حرکات شانه و آرنج، حرکات مچ، حرکات دست و هماهنگی و سرعت اندام فوقانی سمت مبتلا با تست فوگل مایر اختلاف تغییرات میانگین قبل و بعد از مداخله و در بازه های مختلف زمانی معنی دار بوده است(05/0>p ) و بیشترین افزایش در نمرات تا هفته هشتم بود و از هفته هشتم به بعد افزایش نمرات پیشرفت چشمگیری نداشت. همچنین در ارزیابی زبردستی با Minnesota Manual Dexterity Test اختلاف تغییرات میانگین قبل و بعد از مداخله و در بازه های زمانی مختلف معنی دار بوده است (05/0>p ) و بیشترین افزایش در نمرات تا هفته دهم بود. نتیجه گیری: اطلاعات حاصل از تحقیق حاضر نشان می دهد که روش محدودیت درمانی حرکتی ممکن است روش موثری جهت بهبود عملکرد باشد و موجب استفاده بیشتر از اندام مبتلا شده و بر یادگیری عدم استفاده غلبه میکند. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که نمرات تست فوگل مایر و تست مینوسوتا میتواند بهبودی مهارتهای عملکردی را نشان دهد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
روش محدودیت درمانی،همی پلژی،اندام فوقانی،عملکرد |
|
| عنوان انگلیسی |
The time effects of constraint-induced therapy on functions, coordination and movements of upper extremity of adult patients With hemiplegia |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background and aim: Stroke is one of the main reasons that would cause disability in adult population. The patient prefers to use his non-involved limb for self-care activities that called disuse learning of involved upper extremity.Constraint-induced therapy is one of the rehabilitative intervention that seems to improve motor ability and functional use of involved upper extremity in some of patients with hemiparesis after stroke. The aim of this study was to investigate the time effects of constraint-induced therapy on functions, coordination and movements of upper extremity of adult patients with hemiplegia. Materials and methods: In present study, 15 patients with stroke participated in structured therapy sessions (CIT) emphasizing more affected upper extremity in different activities five times a week for 12 weeks and 2 hours a day and non-involved upper extremity were also restrained five times a week for 12 weeks and 5 hours a day Results: The data was analyzed with paired t-test. The scores of different subtests of Fugl-Meyer test such as shoulder and forearm, wrist and hand movements, coordination and speed of involved upper extremities showed significant differences between pre and post interventions in different time periods (p>0.05). Test scores increased up to 8 weeks but no significant increase was seen after 8th week .Dexterity measurements by Minnesota Manual Dexterity test showed significant differences between pre and post intervention in different time periods ( p < 0.05) with maximum increase up to 10 weeks Conclusion: The present data showed that constraint-induced therapy could be an effective approach to improve function and overcome disuse learning. The results of this study revealed that scores of Fugl-Meyer and Minnesota Manual Dexterity test would reflect functional skills improvement. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
|
|
| نویسندگان مقاله |
مهدی عبدالوهاب | mahdi abdolvahab lecturer of tehran university of medical sciences مربی گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)
حسین باقری | hosein bagheri full professor of tehran university of medical science استاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)
هومن قربانی | homan ghorbani m.sc of occupational therapy کارشناس ارشد کاردرمانی
غلام علیایی | gholam olyaie full professor of tehran university of medical science استاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهرا سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (Tehran university)
محمود جلیلی | mahmoud jalili lecturer of tehran university of medical sciences مربی گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)
احمد باغستانی | ahmad baghestani lecturer of islamic azad university عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات (Islamic azad university science and research branch)
|
|
| نشانی اینترنتی |
http://mrj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-138&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
دریافت فایل مقاله |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
عمومی |
| نوع مقاله منتشر شده |
پژوهشی |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|