Journal of Modern Rehabilitation، جلد ۱، شماره ۲، صفحات ۳۸-۴۷
عنوان فارسی بررسی تغییرات کنترل حرکت در ورزشکاران والیبالیست حرفه ابه سندروم عضله اینفرااسپیناتوس
چکیده فارسی مقاله روش بررسی: سی مرد والیبالیست حرفه­ای (20 سالم و 10 بیمار) در محدوده سنی 20 تا 30 سال بطور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. گروه بیمار در معاینه بر اساس اطلاعات کلینیکی و الکترومیوگرافی مبتلا به ضایعه عصب سوپرااسکاپولار سمت راست با آتروفی عضله بودند. افراد در حالت به شکم خوابیده بر روی تخت قرار می‏گرفتند به نحوی که شانه مورد نظر در 90 درجه ابداکشن و مدیال روتیشن و مفصل آرنج از لبه تخت با فلکشن 90 درجه بطور عمودی قرار می‏گرفت. ابتدا همزمان با سه بار ثبت حداکثر فعالیت عضلات اینفرااسپیناتوس، تراپز میانی و ترس مینور بصورت ایزومتریک نیروی تولید شده توسط نیروسنج به رایانه منتقل و جهت نرمال کردن حرکت داینامیک پردازش می‏شد. سپس در حین حرکت داینامیک شبیه به Spirk به تعداد سه تکرار، با همزمان ساز خارجی زمان شروع و خاتمه فعالیت سه عضله ثبت و توسط نرم افزار شناسایی می‏شد. یافته‏ ها: در گروه بیماران تفاوت معنی‏داری بینRMS نرمال شده حرکت داینامیک عضله اینفرااسپیناتوس و عضله تراپزمیانی مشاهده شد (05/0p≤). در حالیکه در گروه سالم این اختلاف بین عضله اینفرااسپیناتوس و دو عضله دیگر معنی­دار بود (05/0p≤). همچنین تفاوت معنی­داری بین RMS نرمال شده دو گروه در سه عضله وجود داشت (05/0p≤). تفاوت معنی‏داری بین زمان شروع و خاتمه فعالیت سه عضله در هر دو دیده شد (05/0p≤). ترتیب شروع فعالیت سه عضله بین دو گروه همراه با تفاوت بود (05/0p≤) به نحوی که در گروه بیماران تراپزـ ترس مینورـ اینفرااسپیناتوس و در گروه سالم تراپز ـ اینفرااسپیناتوس ـ ترس مینور بود. مدت زمان فعالیت سه عضله بین دو گروه تفاوت داشت (05/0p≤ )بطوریکه در گروه بیماران غیر از اینفرااسپیناتوس که مدت کمتری فعال بود دو عضله دیگر زمان بیشتری را فعال بودند. نتیجه ­گیری: والیبالیست­های حرفه­ایی در معرض صدمه عضله اینفرااسکاپولار هستند و با حداکثر فعالیت و جایگزینی عضلات ثبات دهنده و سینرژی، نقص بوجود آمده را جبران می­کنند که می­تواند سبب کاهش دقت در حرکت و خستگی زود هنگام شود. لذا توجه به علل به وجود آمدن عارضه مهم است .
کلیدواژه‌های فارسی مقاله صدمه عصب سوپرااسکاپولار،ضایعات ورزشی،مفصل شانه
عنوان انگلیسی The changes of motor control strategy following infraspinatus muscle dysfunction in professional volleyball players
چکیده انگلیسی مقاله Background and Aim: Sports such as baseball, volleyball, and racquet sports demand skills that place substantial load upon the athlete's shoulder when his or her arm is in an overhead or abducted position. Athletes who participate in these sports are consequently at higher risk for overuse injuries of the shoulder. Infraspinatus syndrome is defined as a condition of frequently painless atrophy of the infraspinatus muscle caused by suprascapular nerve neuropathy. The syndrome typically causes symptoms that mimic those of rotator cuff tendinopathy, and the diagnosis is often overlooked until the condition fails to respond to a traditional rotator cuff treatment program. In this study muscle timing and activities of shoulder rotator cuff compared between normal athletics and volleyball players with infraspinatus syndrome. Materials and Methods: Thirty voluntary male professional volleyball players (20 healthy and 10 patient) in the range of 20 -30 years contributed in this study. Patients group in base of electroneurography had injury of suprascapular nerve at right side. Subjects lied prone on table and their shoulder were 90 degree of abduction and medial rotation with 90 degree of flexion in elbow with vertically position of forearm at the lateral side of table. Electromyographic activities of maximum voluntary contraction of infraspinatus, middle trapezius and teres minor . Muscles were recorded three times with monitoring of dynamometer for normalization of dynamic activities. Activities (RMS) of above muscles were recorded during three dynamic motions similar to spark skill and onsets of their activities determined by external synchronized apparatus. Results: There was significant difference between normalized RMS of infraspinatus,. and middle trapezius of patients in dynamic motion (p< 0.05). Whereas healthy subjects showed significant difference between infraspinatus. and two other muscles (p< 0.05). Comparison of normalized RMS indicated different in all three muscles between two groups (p< 0.05). The sequence of onset three muscle activities were different between two groups significantly (p< 0.05). This sequence in patients was middle trapezius, teres minor and infraspinatus whereas in healthy subjects was middle trapezius, infraspinatus and teres minor. Duration of above muscle activities were different in two groups (P< 0.05). In patients infraspinatus were active less than other two muscles. Conclusion: Professional volleyball players are candidate of suprascapular nerve and infraspinatus muscle weakness. Synergic and stabilizer muscles after this condition with more activities contribute and caused reduce of accuracy of motion and early muscle fatigue.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Suprascapular nerve injury,Shoulder joint,Muscle injury
نویسندگان مقاله سعید طالبیان | s talebian
assosiate professor of tehran university of medical sciences
دانشیار گروه فیزیوتراپی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)

مریم عباس زاده | m abbaszadeh
msc of physiotherapy babol university of medical sciences
کارشناس ارشد فیزیوتراپی دانشگاه بابل
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بابل (Babol university of medical sciences)

سمیه سلطانی | s soltani
bs physio therapy
کارشناس فیزیوتراپی

نشانی اینترنتی http://mrj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-166&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله دریافت فایل مقاله
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده عمومی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات