|
|
مجله سلامت و جامعه، جلد ۸، شماره ۳، صفحات ۰-۰
|
|
|
| عنوان فارسی |
بررسی ارتباط سطح فعالیت بدنی با سلامت روان کودکان و نوجوانان مبتلا به نشانگان داون در دوره همه گیری بیماری کووید-۱۹ |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه و هدف: کاهش سطح فعالیت بدنی و سلامت روان ناشی از همه گیری بیماری کووید- 19 در بین افراد جامعه بارز است. در این میان افراد مبتلا به نشانگان داون از این شرایط مستثنی نیستند. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط سطح فعالیت بدنی با سلامت روان کودکان و نوجوانان مبتلا به نشانگان داون در دوره همه گیری بیماری کووید- 19 انجام گرفت. روش کار: در این پژوهش توصیفی- همبستگی که در سال 1400 انجام گرفت، از بین مدارس استثنائی منتخب پانزده استان کشور، تعداد 384 نفر (192 نفر دختر و 192 نفر پسر) از افراد مبتلا به نشانگان داون با روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. پس از هماهنگی های لازم با ادارات آموزش و پرورش استثنائی مناطق، مدارس و نمونه های مورد نظر شناسایی شدند. پس از رعایت معیارهای ورود به مطالعه حاضر، پرسشنامه های استاندارد فعالیت بدنی (کراکر، 1997) و سلامت روان (گلدبرگ، 1979) به صورت آنلاین در اختیار والدین کودکان و نوجوانان قرار گرفت تا تکمیل نمایند. داده های بدست آمده با استفاده از روش های آمار استنباطی ضریب همبستگی اسپیرمن و آزمون یومن ویتنی و در نرم افزارSPSS نسخه 25 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین±انحراف معیار سن دختران 35/3 ± 98/11 و پسران 16/3±30/12 بود. شاخص توده بدنی پسران 91/5 ± 09/22 و برای دختران 29/6 ± 44/21 کیلوگرم بر مترمربع بود. همچنین میانگین±انحراف معیار سطح فعالیت بدنی پسران 93/0± 62/2 و دختران 95/0± 53/2 بود که نشان دهنده نامطلوب بودن سطح فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان مبتلا به نشانگان داون را داشت. همچنین در بعد روانی و بر اساس خرده مقیاس چهار گانه مشخص شد که در هر دو جنس، اختلالات مربوط به اضطراب، وضعیت سلامتی عمومی و افسردگی وجود نداشت و فقط در مقوله اختلال عملکرد اجتماعی وضعیت افراد نامطلوب بود. همچنین فعالیت بدنی رابطه منفی و معنی داری با اختلال عملکرد اجتماعی دختران (001/0=P، 24/0-=r) و پسران (014/0=P، 17/0-=r) داشت. بدین معنی که احتمالاً با افزایش سطح فعالیت بدنی، میزان اختلال عملکرد اجتماعی کاهش می یابد. هرچند این رابطه بین فعالیت بدنی با اضطراب، افسردگی و سلامتی عمومی مشاهده نشد. نتیجه گیری: نتایج مربوط به مقایسه شاخص توده بدن، مقوله های سلامت روانی و فعالیت بدنی نشان داد که تفاوتی بین پسران و دختران مبتلا به نشانگان داون وجود ندارد. تنها در بعد اختلال عملکرد اجتماعی؛ اختلال پسران بیشتر از دختران بود که احتمالاً با افزایش سطح فعالیت بدنی این اختلال کاهش می یابد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
سلامت روان، فعالیت بدنی، کووید- 19، نشانگان داون |
|
| عنوان انگلیسی |
Investigating the level of physical activity and mental health of children and adolescents with Down syndrome during the epidemic of the Covid-19 disease |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Introduction and purpose: The decrease in the level of physical activity and mental health due to the epidemic of the Covid-19 disease is obvious among the people of the society. Meanwhile, people with Down's syndrome are not excluded from these conditions. This study was conducted to investigate the relationship between the level of physical activity and the mental health of children and adolescents with Down's syndrome during the epidemic of the Covid-19 disease. Methods: In this descriptive-correlational research that was conducted in 2021, 384 people (192 girls and 192 boys) of people with Down syndrome were selected from among the selected exceptional schools of fifteen provinces of the country employing accessible, and targeted sampling. . After the necessary coordination with the special education departments of the regions, the schools and the desired samples were identified. After meeting the inclusion criteria for the present study, standard physical activity (Cracker, 1997) and mental health (Goldberg, 1979) questionnaires were provided online to the parents of children and adolescents to complete. The obtained data were analyzed using the inferential statistics methods of Spearman's correlation coefficient and Mann- Whitney U test in SPSS version 25 software. Results: The mean ± standard deviation of the age of girls was 11.98 ± 3.35 and for boys was 12.30 ± 3.16. Body mass index was 22.09 ± 5.91 for boys and 21.44 ± 6.29 kg/m2 for girls. Also, the mean ± standard deviation of the physical activity level of boys was 2.62 ± 0.93 and girls 2.53 ± 0.95, which indicated the unfavorable level of physical activity of children and adolescents with Down syndrome. Also, in the psychological dimension and based on the four subscales, it was found that in both sexes, there were no disorders related to anxiety, general health status, and depression, and only in the category of social dysfunction, the status of people was unfavorable. Also, physical activity had a negative and significant relationship with social dysfunction in girls (P = 0.001, r = -0.24) and boys (P = 0.014, r = -0.17). This means that the level of social dysfunction will probably decrease with the increase in physical activity. However, this relationship between physical activity and anxiety, depression, and general health was not observed. Conclusion: The results related to the comparison of body mass index, mental health, and physical activity categories showed that there is no difference between boys and girls with Down syndrome. only in the dimension of social dysfunction; The disorder of boys was more than that of girls, which probably decreases with the increase in the level of physical activity. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Mental Health, Physical Activity, Covid-19, Down Syndrome |
|
| نویسندگان مقاله |
علی نعمت دوست حقی | Ali Nemat doust haghi
حمید محبی | Hamid Mohebbi
محمد رضا فدائی چافی | Mohammad reza fadaei chafy
ابوذر جوربنیان | Abuzarreza Jorbonian
|
|
| نشانی اینترنتی |
http://jhc.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5129-1&slc_lang=fa&sid=1 |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
روانشناسی |
| نوع مقاله منتشر شده |
پژوهشی-کامل |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|