سردبیر گرامی هدف از این پژوهش، آشنایی بیشتر اساتید و دانشجویان علوم پزشکی با مفهوم گروههای بالینت است. مایکل بالینت (Michael Balint ) در سال 1957 بهمنظور درک بهتر روابط بین پزشک خانواده و بیمارانشان، گروههای بالینت (The Balint Group's ) را ایجاد کرد
(
2،
1). به اعتقاد مایکل بالینت، پزشکان علاوهبر تحصیلات پزشکی، باید ویژگیها و مهارتهای ارتباطی مناسب با بیماران را نیز داشته باشند
(
3،
2).
گروههای بالینت یکی از روشهای مؤثری است که برای بهبود روابط درمانگر- مراجع در قالب جلسات نود دقیقهای، بهصورت هفتگی تا ماهانه طی چندین سال برگزار میشود
(
5،
4). هر گروه بالینت شامل 6 تا 10 عضو است که یک تا دو رهبر یا تسهیلکننده دارد. در این گروهها معمولاً یک نفر موضوع موردنظر خود را که میتواند وضعیت یک بیمار باشد، در مدتزمان 3 تا 5 دقیقه ارائه میدهد و درمورد موضوع موردنظر به مدت یک ساعت یا بیشتر بحث میشود. تمامی مطالب مطرحشده در گروه بهصورت محرمانه است و رهبر گروه نیز بر ایجاد یک فضای ایمن همراه با اعتماد و پذیرش تأکید دارد. اعضای گروه بهنوبت نظرات خود را درمورد موضوع موردنظر بیان میکنند و درنهایت مدیر گروه نظرات را جمعبندی میکند و نتیجه نهایی حاصل میشود
(
6).
پزشکان در این گروهها ملاقاتهایی بهمنظور بحث درباره عملکرد خود، جنبههای روانشناختی کار خود و روابط بین پزشک و بیمار دارند
(
1،
7). از اهداف گروههای بالینت میتوان به افزایش دانش فرد ازطریق گزارش گرفتن از بیمار خود، گفتوگو پیرامون موضوع مدّنظر در محیط امن، پیدا کردن اشتباهات خود براثرِ بازخورد سایرین و اصلاح تجربیات عاطفی خود در ارتباط با بیمار اشاره کرد. اعضای گروه بالینت برای اینکه بتوانند درمورد یک موضوع صحبت کنند، تجربیات و احساسات درونی خود را آشکار میکنند. بهاینترتیب، اعضا در یک محیط بدون قضاوت، مطالب خود را در معرض دید سایر اعضای گروه قرار میدهند. اعضای گروه از بازخورد دیگران و مقایسه تجربیات خود با مطالب سایر همکاران بهره میبرند
(
8). بحثهای گروهی درمورد احساسات این فواید را دارد که فرد را نسبت به احساسات بیشتر آگاه کند. بنابراین آنها را قادر میسازد که اطلاعات خود را تجزیهوتحلیل و سازماندهی کنند. عواطف و احساسات در کار بالینی در صورتی میتوانند برای بیماران مفید باشند که توسط پزشک تحمل و درک شوند
(
9).
با توجه به پیشرفت سریع تکنولوژی و ارتقای شیوههای آموزشی و توجه به نیازهای بیماران، اهمیت گروه بالینت بهدلیل تغییر در ویژگیهای جمعیتشناختی باید بیشتر موردتوجه قرار گیرد (
1). درنتیجه بهمرور گروههای بالینت در آموزش پزشکی موردتأکید قرار گرفتند
(
10). در گروههای بالینت با مشارکت دانشجویان، مدتزمان کوتاهتر از گروههای بالینت عادی است و رهبر ممکن است در توصیف تجربیات خود فعالتر باشد
(
11).
حضور دانشجو در گروههای بالینت به توسعه مهارتهای همدلی بین دانشجویان علوم پزشکی منجر میشود (12). برای مثال، دانشجویان را در یک موقعیت بالینی واقعی و ناراحتکننده قرار میدهند تا واکنش آنان را مشاهده کنند و تواناییهای همدلانه دانشجویان افزایش یابد. درنتیجه دانشجویان بیمارمحورتر میشوند (
13،
12).
مطالعات نشان میدهد پزشکانی که در دوره دانشجویی خود جزء گروههای بالینت بودند، احساس کنترل و رضایت بالاتری در محیط کار خود دارند. همچنین این گروهها موجب بهبود مهارت دادن خبر بد در دانشجویان میشوند (11). دانشجویان با حضور در این کلاسها میتوانند از تجارب اساتید (درمورد مسائل مشکلساز در برخورد با بیماران که در طول تحصیل خود مشاهده نکردند) استفاده کنند. بهبود روابط پزشک با بیمار، کاهش فرسودگی شغلی، مدیریت استرس و اضطراب از دیگر فواید شرکت در گروههای بالینت است (1). دانشکدههای پزشکی باید محیطی را برای دانشجویان ایجاد کنند که موجب پیشرفت در فرایند اجتماعی شدن آنها شود (14). بنابراین پیشنهاد میشود که از گروههای بالینت برای بهبود روابط استاد و دانشجو در آموزش پزشکی استفاده گردد.